Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΟΒΟΥΝΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΟΒΟΥΝΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
Πανάρχαιο θέατρο (εικόνα) ανακάλυψε η αρχαιολογία στα Τουρκοβούνια. Η ορχήστρα 134,80 μ. ήταν τεράστια για τα μετέπειτα δεδομένα και επί του παρόντος είναι μυστήριο. Είχε χώρο για χιλιάδες όρθιους θεατές και εικάζεται ότι οι πέριξ βράχοι ήταν θεωρεία!!! Διάσημη αρχαιολόγος, εξέφρασε την άποψη ότι επιπλέον διεξάγονταν και αγώνες εκεί. Κατά την ίδια, παρακείμενος χώρος όπου στήνονταν σκηνές διανυκτέρευσης, αποδεικνύει ότι οι αγώνες ήταν πολυήμεροι. Την άποψη υπέγραψαν 99 ακόμα ενασχολούμενοι με τον πολιτισμό. Κύκλοι του ΥΠΠΟ δήλωσαν ότι, μέσω του ΕΣΠΑ θα γίνει ανάπλαση της περιοχής, η οποία θα γίνει προσβάσιμη με τελεφερίκ.
Πιστεύετε ότι, αν πραγματικά είχαν συμβεί τα παραπάνω, δεν θα βρίσκονταν άνθρωποι να το υποστηρίξουν και ειδικά από τα Τουρκοβούνια;

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
Για να μην τρελαθούμε τελείως, πρέπει όλα τα πράγματα να λέγονται. Υποτίθεται ότι αυτή η αλάνα (1) είναι το θέατρο της ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ των Μακεδόνων. Δεν μας ενδιαφέρει επί του παρόντος τι είναι αυτό το πράγμα στη Βεργίνα, όμως μας ενδιαφέρει τι δεν είναι. Δεν είναι θέατρο με την σωστή έννοια του όρου. Δεν ανταποκρίνεται σε καμιά προδιαγραφή και δόξα το θεό, έχουμε εκατοντάδες θέατρα της αρχαιότητας προς σύγκριση. Ακόμα και η σύγκριση με το θέατρο της Μίεζας (2), θα ήταν βλασφημία. Αν και στην περίπτωσή μας, το μικρό ή μεγάλο έχει τη σημασία του, στη Βεργίνα το θέμα είναι άλλο. Κάποιος ή κάποια από εκεί, πρέπει να αποδείξει πρώτα ότι πρόκειται για θέατρο!!! Πρέπει ακόμα να αποδείξει, μια και το αναφέραμε, με ποιους άλλους τάφους σαν συγκριτικό παράγοντα, χαρακτηρίστηκε ο τάφος εκεί πλούσιος και βασιλικός. Μόνος του ο Ωνάσης στον πλανήτη, δεν θα ήταν ούτε φτωχός ούτε πλούσιος. Ελπίζω εκεί στην Βεργίνα να καταλαβαίνεται τον συσχετισμό. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα δήθεν ανάκτορα του Φιλίππου, εκεί παραπάνω από το θεατράκι.
Οι κατά παραγγελία πρωτεύουσες έχουν δυσκολίες για να καθιερωθούν, εκτός και αν γυρίζουμε ταινία. Σε ταινία και η Νιγρίτα που κατάγομαι, γίνεται κάλλιστα πρωτεύουσα της Ελλάδος. Η ταινία της Βεργίνας όμως παρατράβηξε και ο κόσμος νύσταξε.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝΕ ΧΑΜΠΑΡΙ

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝΕ ΧΑΜΠΑΡΙ
Ανατρέχοντας στο ΦΒ, έκανα αυτή τη διαπίστωση.
 Είναι θλιβερό, όχι γιατί πήρανε χαμπάρι εμάς τους Σερραίους, αλλά για το κατ εξακολούθηση του πράγματος. Κατά συρροή και κατ επάγγελμα είναι ο νομικός όρος.
 Σ αυτό το θέμα βέβαια θα επανέλθω και όπως καταλάβατε αφορά το μνημείο της Αμφίπολης. 
Τώρα μόνο θα αναρωτηθώ.
Γιατί άραγε ο δήμος Αμφίπολης, δεν έχει περίπτερο στην Δ.Ε.Θ.;

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑΙΚΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΓΕΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑΙΚΗ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΙΓΕΣ
Υπάρχει άποψη εντός και εκτός επιστημονικής κοινότητας, ότι η αρχαία Αιγές δεν είναι στην Βεργίνα όπου πρόσφατα έχει τοποθετηθεί. Την άποψη αυτή, ενισχύουν τα φαινομενικά σαθρά έως ανύπαρκτα επιχειρήματα που διαδίδονται και που θέλουν τις Αιγές στη Βεργίνα. Είναι ζήτημα τιμής για όλους εμάς τους Έλληνες, να πάρει τέλος αυτός ο κλεφτοπόλεμος. Ζούμε δεκαετίες τώρα την περίπτωση κλοπής του ονόματος της Μακεδονίας και δεν μπορούμε να επιτρέψουμε πιθανή ανάλογη περίπτωση εντός των συνόρων. Κάθε γωνιά της Μακεδονίας, μπορεί να αναδείξει το σε κάθε περίπτωση αξιόλογο κομμάτι πολιτισμού που της αναλογεί και αυτό είναι το πρέπον.
Δεν υπάρχει χώρος σε αυτή την επιστολή να αναπτυχθούν επιχειρήματα, γιατί θα είναι μονόπλευρα. Σκοπός της επιστολής είναι, να παρακινήσει κυρίως την επιστημονική κοινότητα, σε έναν διάλογο επίλυσης του θέματος. Μόνο ο επίσημος διάλογος, μπορεί να σταθμίσει τα επιχειρήματα εκατέρωθεν και έτσι να προκύψει οριστική διευθέτηση. Κύριο ρόλο πρωτοβουλίας σε αυτό, πρέπει να έχουν οι εφορίες αρχαιοτήτων που διαχειρίζονται Βεργίνα και Έδεσσα. Την ίδια πρωτοβουλία, πρέπει να υποστηρίξουν και όλοι οι εμπλεκόμενοι επίσημοι φορείς (δήμοι, σύλλογοι), όπως και πρόσωπα καταξιωμένα σε πολιτιστικά δρώμενα. Ρόλος όλων των τελευταίων είναι, να συμβάλουν ο καθένας με τον τρόπο του, ώστε αυτό να γίνει το γρηγορότερο δυνατόν.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ +2+ 3 Τέλος

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ (ΠΑΛΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
Την παράσταση με το άλογο και τον αετό, όπως την είδαμε εχτές, την χρησιμοποιούσαν οι Χαλκιδαίοι στην πόλη από όπου έφυγαν (1), με τη διαφορά ότι η επιγραφή εκεί ήταν ΧΑΛΚ[ΙΔΕΩΝ] και όχι ΟΛΥΝ[ΘΟΥ]. Ήταν δηλαδή αυτή η παράσταση φερτή στην Όλυνθο της Χαλκιδικής. Υπάρχουν ακόμα δυο ενδείξεις και μια απόδειξη, ότι το συγκεκριμένο νόμισμα προερχόταν από αλλού. Το Χ στο αρχαϊκό ευβοϊκό αλφάβητο γράφονταν Ψ (1) και είναι μια ένδειξη παλαιότητας. Η τεχνοτροπία του αλόγου στο ίδιο νόμισμα, ακολουθεί αυτήν του νομίσματος (6) που κόπηκε το 500 περίπου π. Χ.. Είναι η δεύτερη ένδειξη, που δίνει και ταυτότητα στο αρχαϊκό νόμισμα. Η απόδειξη όμως που πρέπει να αποκλείσουμε το (1) νόμισμα από την Όλυνθο της Χαλκιδικής, είναι το βάρος του!!! Η αλλαγή νομισματικού προτύπου, που εφάρμοσαν οι Χαλκιδαίοι στην νέα πόλη κατοίκησης, διαχωρίζει να παλιά από τα νέα νομίσματα. Το τετρόβολο (1) με 2,88γρ. στο Σαμιακό (Αττικοευβοϊκό) πρότυπο, είναι ακριβής υποδιαίρεση και άρα συμβατό με τα τετράδραχμα (2,3), που το βάρος τους είναι 17,3γρ. Τα αντίστοιχα τετρόβολα στην Όλυνθο της Χαλκιδικής (χτες), ζύγιζαν 2,4γρ., γιατί εκεί εφάρμοσαν το Μιλησιακό (Φοινικικό) πρότυπο βαρών, με βάρος τετραδράχμου στα 14,4γρ..
Η πανάρχαια παράσταση με το τέθριππο (2,3), μεταβιβάστηκε αργότερα στις Χαλκιδαϊκές αποικίες της κάτω Ιταλίας (4), όπως και στη μητρόπολη Χαλκίδα (5). Αετός και τέθριππο λοιπόν, που χαρακτήριζαν στους αιώνες την Χαλκίδα, γεννήθηκαν κάπου στο Παγγαίο!!! Δεν μένει παρά να τεκμηριώσουμε αυτό το κάπου, που είναι το ύψωμα 133, ακριβώς δίπλα στο μνημείο της Αμφίπολης.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ (ΤΕΛΟΣ)
Τόπος εύρεσης νομισμάτων των Θρακών Χαλκιδαίων και μοναδικός, είναι το ύψωμα 133 δίπλα στο μνημείο της Αμφίπολης. Τότε βέβαια, το μνημείο βρισκόταν στο δικό τους ζωτικό χώρο και αυτό επηρέασε την συμβολική των νομισμάτων τους. Αναφέρομαι στο μνημείο, που υπήρχε στο ίδιο μέρος και το οποίο ανακαίνισε η Ολυμπιάδα αργότερα. Τα ηλιακά σύμβολα (1,2,3), όπως και ο αετός (3), που πάλι τον ήλιο συμβόλιζε, υπήρχαν σε όλα τους τα νομίσματα. Ο Απολλώνιος χώρος που ήταν το μνημείο εκεί, έδωσε αργότερα στην Όλυνθο της Χαλκιδικής, το κατ εξοχήν νομισματικό της θέμα με τον Απόλλωνα και τη λύρα του (4). Επρόκειτο για τους ίδιους Χαλκιδαίους, που διωγμένοι από το Παγγαίο έφτασαν στη Χαλκιδική, όπου την Απολλωνία που τους παραδόθηκε, μετονόμασαν σε Όλυνθο.
Το ύψωμα 133, θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος στόχος για ανασκαφή, αν θα θέλαμε να αποκαλυφθούν σημαντικά πράγματα!!! Αντ αυτού, πάνω από είκοσι χρόνια ανασκάπτεται το χωριό Άργιλος, που ήταν ότι φτωχότερο έχει να επιδείξει το Παγγαίο γενικότερα. Για την Άργιλο όμως, σε επόμενη ανάρτηση.


Δείτε περισσότερες αντι

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ +1

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ
Το Χαλκιδαϊκό νόμισμα της εικόνας μας, γράφτηκε κάποτε ότι κόπηκε στην Όλυνθο της Χαλκιδικής. Η ένσταση ήρθε μέσα από τους αρχαιολογικούς κύκλους και ήταν πολύ απλή. Πως είναι δυνατόν ένα κατά πολύ παλαιότερο του 479 π. Χ. νόμισμα, να κόπηκε από τους χαλκιδαίους στην Όλυνθο, τη στιγμή που η πόλη τότε παραδόθηκε από τον Πέρση Αρτάβαζο σε αυτούς. Υπάρχει αναχρονισμός και έτσι το νόμισμα αποχαρακτηρίστηκε. Χαλκιδαϊκό μεν, αλλά Θρακομακεδονικό αγνώστου τόπου κοπής!!! Κανένας δεν έψαξε να βρει τους Χαλκιδαίους, που από έναν άλλο τόπο ξεκίνησαν και έφτασαν στη Χαλκιδική το 479. Η ιστορία βέβαια τους αναφέρει και τους αποκαλεί Χαλκιδαίους της Θράκης, αλλά δεδομένα σε «πηγές» για αυτούς δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως στα νομίσματα και είναι ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα ιστορικής διαφυγής.
.
200 μέτρα από το μνημείο της Αμφίπολης, στο ύψωμα 133, υπήρχε η Όλυνθος του Παγγαίου. Ήταν πόλη των Ιχναίων και από τον 7ο π. Χ. αιώνα την αποίκησαν Χαλκιδαίοι. Κύρια απασχόλησή τους ήταν η γη. Ήλεγχαν την εύφορη ανατολική Βισαλτία, όπως και τα δυτικά της Κερκινίτιδας λίμνης. Η αρχαιότερη κληρουχία και η για πρώτη φορά επαγγελματική διακίνηση αγροτικών προϊόντων, ανήκε σ αυτούς.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΟΛΥΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΓΑΙΟΥ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
Είναι ένα θέμα, το αν η Όλύνθος της Χαλκιδικής ονομαζόταν από πάντα έτσι. Το ιστορικό της πόλης δεν θίγει το θέμα, αφήνοντας έτσι να εννοηθεί, ότι ανέκαθεν αυτό ήταν το όνομα. Αν αυτό ίσχυε, θα ήταν μέγα παράδοξο που ξεκινά από τον μύθο ίδρυσης της πόλης. Λέει αυτός, ότι ο Όλυνθος ήταν ένας από τους τρις γιους του Στρυμόνα και τα αδέλφια του ήταν ο Βράγγας και ο Ρήσος. Ο Όλυνθος σκοτώθηκε σε κυνήγι λιονταριού και στο σημείο εκείνο, ίδρυσε ο Βράγγας πόλη με το όνομά του. Ο τόπος στον οποίο αναφέρεται ο μύθος, καμιά σχέση δεν έχει με την Χαλκιδική. Το 479 π. Χ. ο Πέρσης στρατηγός Αρτάβαζος εκδιώχνει τους κατοίκους πόλης της Χαλκιδικής, οι οποίοι 90 στάδια βόρεια ιδρύουν την Απολλωνία!!! Ταυτόχρονα παραδίδει την πόλη στους Χαλκιδαίους και αρχίζει η αναφορά του ονόματος της Ολύνθου!!! Οι Απολλωνιάτες, από Απολλωνία έφυγαν και Απολλωνία ίδρυσαν!!! Οι Χαλκιδαίοι από Όλυνθο έφυγαν και Όλυνθο ίδρυσαν!!! Όλοι έκαναν αυτό, που έως και σήμερα θεωρείται φυσιολογικό. Στον νέο τόπο εγκατάστασης τίμησαν τον τόπο προέλευσής τους.
Με τον ερχομό τους οι Χαλκιδαίοι, έκοψαν τα πρώτα τους νομίσματα στη νέα πόλη. Το νόμισμα της οίκησης (1) που συμβολίζεται με την κολώνα, το άλογο των Χαλκιδαίων (1,2), τον αετό που στο ράμφος του κρατά φίδι (1,2) και με επιγραφή πλέον ΟΛΥΝ[ΘΟΣ] (1,2). Ο αετός αργότερα, θα είναι το κύριο γνώρισμα των νομισμάτων της μητρόπολης Χαλκίδας (3). Το ερώτημα όμως παραμένει. Από που ήρθαν οι Χαλκιδαίοι στην πόλη που τους παρέδωσε ο Αρτάβαζος;
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε




Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ +1

Ο ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ
Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένας πιστός υπηρέτης των ανθρώπων, που όμως απέκτησε και ιερή ιδιότητα. Λόγος γίνεται για τον μπαμπουίνο με το γαλάζιο χρώμα, χρώμα που στα Μινωικά χρόνια ήταν ιερό. Ήταν αυτός που το 1600 π. Χ. προσφέρει κρόκο στην καθιστή Ρέα που την προστατεύει γρύπας. Με την ανατολή του ήλιου γαύγιζε και στον Αιγυπτιακό πολιτισμό, ήταν υμνητής του Ρα (Ήλιος) και ταυτιζόταν σε μία από τις τρις μορφές του στον θεό Θροθ (Throth) ή Ταχούτι, που στο Ελληνικό πάνθεο ήταν ο Ερμής. Ήταν επιφορτισμένος στην Αιγυπτιακή μυθολογία με την διατήρηση του σύμπαντος και συνόδευε στην βάρκα τον Ρα. Συνδέθηκε επίσης με την μαντική τέχνη και τη μαγεία.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Ο ΜΠΑΜΠΟΥΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
Μπορεί άραγε να συνδεθεί ο μπαμπουίνος των Μινωικών χρόνων και ο Αιγυπτιακός όπως τους παρουσίασα εχθές, με αυτόν που απεικονίζουν τα νομίσματα της Αμφίπολης (1,2); Βέβαια, τα ιερά νομίσματα με τον μπαμπουίνο, παραπέμπουν στο ιερό που προϋπήρχε του μνημείου της Ολυμπιάδας. Αυτό για την μορφή που είχε, μόνο να την υποψιαστούμε μπορούμε. Δεν υπάρχει αμφιβολία όμως, ότι η λειτουργία του ήταν η ίδια, με αυτή που συνέχισε η Ολυμπιάδα. ΚΕΝΤΡΟ ΗΛΙΟΛΑΤΡΕΙΑΣ, όπως φανερώνει το πίσω μέρος των νομισμάτων και συσχετισμός με τη ΡΕΑ – ΚΥΒΕΛΗ, όπως και την μαντική τέχνη από το μαντείο του Διονύσου.
Τα νομίσματα με τον μπαμπουίνο ή αλλιώς τα νομίσματα του Ήλιου, που το θέμα τους σε όλη την αρχαιότητα υπήρχε μόνο στην Αμφίπολι, αρκούν από μόνα τους να δώσουν ταυτότητα στο μνημείο. Ο πολύ συγκεκριμένος ρόλος του ζώου, αλλά και η επιβεβαίωση του οπισθότυπου, δίνουν το συντριπτικό στοιχείο, που από τα μεταγενέστερα νομίσματα (3) ξαναεπιβεβαιώνεται. Λατρεία του ΗΛΙΟΥ λοιπόν, σε ένα από την Ολυμπιάδα «ανακαινισμένο» μνημείο.