ΗΡΩΑΣ ΙΠΠΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Asterios Tsintsifos

ΗΡΩΑΣ ΙΠΠΕΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Τον ονομάσανε αυθαίρετα ΘΡΑΚΑ, χωρίς να το γράφει πουθενά!!! Τι κι αν ήρθε ο Καρακάλλας και είπε τα πράγματα με το όνομά τους. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ στο πορτρέτο και ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ στον ιππέα. Το βελτίωσε ακόμα περισσότερο σε μετάλλια που έκοψε στη Βέροια και ονόμασε τον ιππέα ΒΑΣΙΛΕΥC ΑΛΕΞΑΝΔΡΟC. Αναρωτιέμαι καμιά φορά, για το ποιος είναι ο ορισμός της απόδειξης!!! Πρέπει ο ίδιος ο Αλέξανδρος να έρθει και να το πει; Όταν αποφασίσουν και ονομάσουν τον Θράκα, Αλέξανδρο, τότε θα αποκατασταθεί η μισή Μακεδονική ιστορία, που με τόσο φιλότιμο προσπαθούν να εξαφανίσουν.

Η παρακάτω σύνθεση των εικόνων, στη διάθεση της αρχαιολογίας.

ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

 Asterios Tsintsifos 

· 

ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Αν η εξέλιξη της ιατρικής σταματούσε το 1930 και εμφανιζόταν κάποιος το 2017 ενήμερος όλων των εξελίξεων που δεν έγιναν, τότε αυτός στα περί ιατρικής, θα ήταν ακαταλαβίστικος. Βέβαια η εξέλιξη της ιατρικής δεν σταμάτησε, σταμάτησε όμως αυτή της νομισματικής. Οι κατά κανόνα λάθος πληροφορίες, έρχονται σε εμάς σήμερα από την δεκαετία το 30 και παλαιότερα.

Είναι ύποπτο που συνέβη αυτό, γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει αρχαιολογία χωρίς την ανάμειξη της νομισματικής. Μόνο η επάρκεια της νομισματικής, μπορεί να στηρίξει κάθε αρχαιολογική ανακάλυψη. Πρακτικά, αν κάποιες αόρατες δυνάμεις, επιθυμούσαν το θάψιμο της αρχαίας ιστορίας, τότε θα έπρεπε να εξαφανίσουν τις νομισματικές πληροφορίες. Έτσι και έγινε. Έλαχε σε μένα το βάρος να ξεμπροστιάσω αυτή την κατάσταση. Από το διάστημα της μη νομισματικής εξέλιξης, προέρχονται όλα τα αναρίθμητα θέματα που προβάλω. Τα παραπάνω, απαντούν σε ένα βασικό ερώτημα που τίθεται σε μένα συχνά. «Πως είναι δυνατόν να μην ξέρουν οι αρχαιολόγοι αυτά που γράφεις;» Είναι ακόμα χειρότερα. Η αρχαιολογία, θα έπρεπε να ήταν βοηθητική της ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ επιστήμη.

Η ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΧΡΗΣΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

Η ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΧΡΗΣΜΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

Δεν είμαι λοιπόν το ζητούμενο, οι πληροφορίες που έρχονται σε εμάς από τα αρχαία χρόνια, αλλά οι ανόητες ερμηνείες αναρμόδιων που θέλουν να φτάσουν εκεί που δεν μπορούν. Την πεμπτουσία για το τι ήταν το μνημείο που αποκαλύφθηκε, την περιέγραψαν οι αρχαίοι με κάθε λεπτομέρεια.

……….Η ώρα έφτασε και η ιέρεια (Ολυμπιάδα) εξέρχεται από αριστερά. Δίνει το χρησμό που προσωποποιείται σε νίκη (κέντρο) που ίπταται, στον στρατιώτη αγγελιοφόρο που περιμένει σε στάση προσοχής απέναντι. Ο νικηφόρος χρησμός θα φτάσει στον βασιλιά Αλέξανδρο (ιππέας) και μαζί με τον στρατό του (κάτω) θα κινήσει για την ανατολή…...

Η σύνθεση των εικόνων υπάρχει εδώ, μπας και μπει φραγμός στην απύθμενη βλακεία που συνεχίζει να εκπορεύεται από χείλη «ειδικών». Εξακολουθούν να τον λένε ταφικό θάλαμο. Το αν ο χώρος ήταν χρηστικός γιατί η πόρτα ανοιγόκλεινε, αυτό περνά στις λεπτομέρειες. Στα πανεπιστήμια διδάσκουν ακόμα για τον «Θράκα ήρωα». Κάποτε θα αγοράσουν το βιβλίο μου ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ και θα καταλάβουν ότι πρόκειται για τον Αλέξανδρο. Το νόμισμα της εικόνας είναι μικρό δείγμα από το τεράστιο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει ήδη καταγεγραμμένο.

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

Asterios Tsintsifos

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

Στις πρωτοχριστιανικές βασιλικές, αλλά και έως σήμερα, υπάρχει στους ναούς η ΤΡΙΒΗΛΟΣ είσοδος. Είναι το σημείο, όπου μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει ένας αβάπτιστος ή αμύητος, γιατί ο ναός είναι χώρος μύησης.

Εκεί στο Καβείριο (ναός) της Αμφίπολης, η ΤΡΙΒΗΛΟΣ ήταν αρχικά η είσοδος στο ιερό και μέχρι εκεί μπορούσαν να φτάσουν οι αμύητοι. Οι σφίγγες με τον αποτρεπτικό τους ρόλο, ήταν ακριβώς εκεί. Ο θάνατος του Φιλίππου και η μετατροπή του χώρου σε προσκύνημα, έδωσε την δεύτερη φάση κατασκευής. Ο χώρος έγινε επισκέψιμος σε μυημένους και μη και έτσι ο λόγος ύπαρξης ΤΡΙΒΗΛΟΥ εξέλειψε. Θα ακολουθούσε άλλη μια κατασκευαστική φάση, όταν ο ίδιος χώρος έγινε μαντείο. Η είσοδος του Καβειρίου βέβαια, μεταφέρθηκε αλλού. Την αποκάλυψη αυτού του «αλλού», προσπαθεί να αποτρέψει δια «οργάνων» του το ΥΠΠΟ. Δρουν και συμπεριφέρονται, σαν να ήταν μέχρι εδώ η ανασκαφή. Το «φιλέτο» όμως είναι παραμέσα.

«Θα χρειαστούν χρόνια έρευνας και διαβουλεύσεων» διατείνονται συντελεστές της ανασκαφής. Για πιο πράγμα βρε λεβέντες; Για αυτό που δεν είστε αρμόδιοι; Γιατί δεν αφήνετε σε άλλους που ξέρουν; Στο μνημόσυνο των τριών χρόνων θανάτου της ανασκαφής εφέτος, θα είστε παρόντες; Και γιατί να μην είστε; Όσο δεν σας παίρνουν χαμπάρι οι Αμφιπολίτες.

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

Asterios Tsintsifos

· 

Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

Πραγματικά η ικανότητα του αρχιτέκτονα, εντόπισε τις δυο φάσεις κατασκευής της πύλης όπου επάνω είναι οι σφίγγες (1). Αρχικά είχε μόνο δυο κολώνες και τρία ανοίγματα για είσοδο. Μετά φράχτηκαν οι δυο πλαϊνές και έμεινε μόνο η κεντρική. Σωστότατη η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ. Γιατί έγινε αυτό Κε αρχιτέκτονα; Δεν είσαι υποχρεωμένος να το ξέρεις, γιατί δεν είσαι ο αρμόδιος. Ούτε ο αρχαιολόγος για τον ίδιο λόγο είναι υποχρεωμένος να το ξέρει.

Τι ήταν αρχικά και σε τι μετετράπη μετά; Η μετατροπή μιλάει, αλλά κάποιος πρέπει να ακούσει. ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ

Η ΠΥΔΝΑ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΑ

Asterios Tsintsifos

Η ΠΥΔΝΑ ΤΟΥ ΑΜΥΝΤΑ

Φαίνεται ότι την πολιτική και διπλωματική ικανότητα που διέκρινε τον Φίλιππο Β΄, την κληρονόμησε από τον πατέρα του Αμύντα. Ο Αμύντας είχε να διαχειριστεί μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, στην οποία περιήλθαν οι Μακεδόνες μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Με μια σειρά από επιτυχημένες ενέργειες, κατάφερε να στρώσει το έδαφος στην παντοκρατορία των Μακεδόνων που ακολούθησε. Κατάφερε να τα έχει καλά με τους νικητές Χαλκιδαίους, αφού ενέταξε τις Μακεδονικές πόλεις στην Χαλκιδαϊκή κοινοπολιτεία που έδρα είχε την Όλυνθο. Κατάφερε όμως να τα έχει καλά και με τους Αθηναίους, χωρίς στην πραγματικότητα να δώσει δικαίωμα στους Χαλκιδαίους. Αυτό που ξέρουμε και πέρασε έως εμάς σήμερα, είναι ότι οι Πυδναίοι αυτονομήθηκαν και έτσι συμμάχησαν με τους Αθηναίους. Τα νομίσματα όμως και η συμπεριφορά των Πυδναίων που θεοποίησαν τον Αμύντα, δείχνουν ότι η αυτονόμηση ήταν τέχνασμα του Αμύντα. Ένα τέχνασμα που του επέτρεψε να έχει και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.

Ο Αμύντας ήταν αυτός, που επανέφερε τους διωγμένους από τον Αρχέλαο Πυδναίους πίσω στην πόλη τους. Και μόνο το γεγονός αυτό, θα δικαιολογούσε το ιερό (ΑΜΥΝΤΕΙΟΝ) και την θεοποίηση του βασιλιά στην Πύδνα. Όμως θα ήταν παράδοξο, να επιθυμούσαν αυτονόμηση από το βασίλειο του θεού βασιλιά τους. Βέβαια για το αληθές της αυτονόμησης, η Πύδνα έκοψε αυτόνομο νόμισμα (1), που όμως ήταν «πατέντα» του Αμύντα (2). Το ίδιο έκανε και για τους φίλους Αθηναίους (3), δίνοντας ακόμα καλύτερα την εικόνα αυτόνομης πόλης και ένα καλό άλλοθι για τους Μακεδόνες του Αμύντα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ

Asterios Tsintsifos

Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΦΑΙΣΤΟΥ

Ο δίσκος της Φαιστού είναι σίγουρα ένα πρόβλημα. Μπορούμε να πούμε ότι είναι σαν πρόβλημα πρακτικής αριθμητικής, το οποίο αν δεν τεθεί στη σωστή του βάση, η λύση αν και απλή, είναι αδύνατη. Χρειάζεται δηλαδή το πρόβλημα, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ.

Μέσα στις πάμπολλες ανοησίες που γράφτηκαν, υπήρξε πριν 50 χρόνια περίπου και μια σωστή προσέγγιση από τον LEON POMERANCE. Πολύ σωστά συμπέρανε ότι ο εξωτερικός κύκλος συμβόλων, ταυτίζεται με τον ζωδιακό κύκλο. Όπως αργότερα αποτυπώνονταν και στα νομίσματα. Συμπέρανε ακόμα, ότι πρόκειται για κάποιο είδους ημερολόγιο. Εν μέρει είναι σωστό. Δεν έκανε καμιά απόπειρα να συνδέσει τον δίσκο με την τοπική λατρεία. Αυτό θα ήταν πραγματικά χρήσιμο. Τότε ο δίσκος θα αποκάλυπτε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα.

ΥΓ. Αναρωτιέμαι, γιατί η διάμετρος του δίσκου είναι αναλογική της διαμέτρου του μνημείου «ΚΑΣΤΑ» στην Αμφίπολι;