ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

 Asterios Tsintsifos .

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ η υπέρτατη αρετή. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ με τα πολλά πρόσωπα, που κανένας δεν μπορεί χωρίς συνέπειες να προσπεράσει. Συνέπειες που αλλού ‘η εδώ θα πληρώσει. Μ αυτήν κανείς δεν μπορεί να παίζει. Ο μηχανισμός που κινεί και ονομάζεται ΝΕΜΕΣΙΣ, είναι αδίστακτος και χωρίς έλεος, γι αυτούς που θα την καταπατήσουν. Αντίθετα προστατεύει απλόχερα, αγνοώντας αν χρειαστεί, ακόμα και αυτούς τους νόμους της φυσικής.

Ψευδαίσθηση είναι, αν νομίσει κάποιος ότι πέρασε απαρατήρητος. Είναι άμεση, αλλά και καρτερική. Έχει όλο το χρόνο δικό της, ακριβώς όπως και οι ψυχές όλων μας. Είναι κριτής και βρίσκεται εκεί, από όπου όλοι θα περάσουν. Η ΝΕΜΕΣΙΣ κρατά το κηρύκειο του Ερμή, γνωρίζοντας και μπορώντας να διακρίνει το ποσοστό δικαιοσύνης των πράξεών μας. Η κρίση στις ψυχές μας πρόκειται να είναι ακριβής. Χθόνια θεότητα η ίδια, δεν θα μπορούσε να είναι αμέτοχη των Καβειρίων μυστηρίων.

Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Asterios Tsintsifos

 · 

Ο ΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Κάτω από τη ματιά της μεγάλης Μητέρας (1), η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ διδάχθηκε τα μυστικά των μεγάλων θεών στη Σαμοθράκη. Αυτό υπήρξε αρκετό, ώστε με τον ερχομό της στην Αμφίπολι, να κηρύξει την πόλη, χώρο της Μητέρας των μεγάλων θεών. Ήταν το καλύτερο που μπορούσε να κάνει, εκεί που σκόπευε να εφαρμόσει αυτά που μυήθηκε. Έβαλε τον Φίλιππο λοιπόν και κατασκεύασε τον λέοντα όπως τον θαυμάζουμε σήμερα. Οι δεσμοί της ιέρειας με την μεγάλη Μητέρα, απεικονίστηκαν σε νομίσματα αιώνες αργότερα (7), όταν και η Ολυμπιάδα είχε περάσει στο πάνθεο των αθανάτων. Και στην Αμφίπολι όμως, οι κάτοικοι ταύτισαν στα νομίσματά τους την μεγάλη Μητέρα με την Ολυμπιάδα (4). Αυτό το πολύ διαδεδομένο νομισματικό θέμα, δείχνει με τον απλούστερο τρόπο, ότι η μεγάλη Μητέρα είχε πλούσιο ιστορικό στην πόλη.

Η σχέση του λιονταριού με την Μητέρα των μεγάλων θεών, αλλά και με τον Διόνυσο, δεν θα μας απασχολήσουν εδώ. Θα σταθούμε μόνο στην στάση των λιονταριών, όπως αυτή φαίνεται στα νομίσματα (2,3,6) της μεγάλης Μητέρας. Είναι αυτή η ίδια η στάση του λέοντα της Αμφίπολης, ακόμα κι όταν το λιοντάρι απεικονίζεται μόνο του (5). Το άγαλμα είναι βέβαια προγενέστερο όλων των νομισμάτων και η στάση του υπήρξε γνώση ή έμπνευση της Ολυμπιάδας. Πρότυπο στα νομίσματα λοιπόν, στάθηκε το δημιούργημα της βασιλομήτορος στην Αμφίπολι. Η συνύπαρξη εκεί λιονταριού και Μητέρας των μεγάλων θεών , εξηγούν την ύπαρξη του αγάλματος. Η αλήθεια του παραπάνω ιστορικού, δίνει και την ακριβή χρονολόγηση κατασκευής του λέοντα, που είναι αμέσως μετά την άφιξή της στην Αμφίπολι.

ΑΜΦΙΠΟΛΙ – ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΗ

 Asterios Tsintsifos  

ΑΜΦΙΠΟΛΙ – ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΗ

Θα ήταν παράδοξο, ένα ταφικό μνημείο να έκοβε δικά του νομίσματα. Ακόμα πιο παράδοξο θα ήταν, να έκανε αυτό ένας τυπικός Μακεδονικός τάφος. Είναι χαρακτηρισμοί που δόθηκαν στο ιερό συγκρότημα της Αμφίπολης από τους ανασκαφείς και δεν αναιρέθηκαν ακόμα. Μάλιστα εφεύραν οι ίδιοι τον Ηφαιστίωνα για να χρεώσουν την μεγαλοπρεπή κατασκευή. Πρόκειται για την απόλυτη υποβάθμιση ενός μοναδικού για τα αρχαιολογικά χρονικά ευρήματος.

Την αλήθεια δείχνουν περίτρανα τα νομίσματα. Όταν με το καλό γίνει το νομισματικό εκθετήριο στην περιοχή της Αμφίπολης, το δεύτερο τη τάξει νόμισμα θα είναι αυτό της εικόνας μας. Το πρώτο που είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικό, δεν θα το αποκαλύψω ακόμα. Τα νομίσματα αυτά, αν και έχουν τα διακριτικά του βασιλικού νομισματοκοπείου της Αμφίπολης (πυρσός και Λ), δεν είναι εκεί καταχωρημένα!!! Και στα δυο νομίσματα, υπάρχει η επιγραφή ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ, πόλη εξυπακούεται. Από τα νομίσματα λοιπόν, προκύπτει το ιερό όνομα της Αμφίπολης που είναι ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΗ. Ποιοι είναι όμως οι Ουρανίδες; Είναι αυτοί που κατοικούν στον Ουρανό και η κατοικία τους φαίνεται παραστατικά στον εμπροσθότυπο. Ήλιος, πλανήτες και σελήνη. Περισσότερα στο άλλο νόμισμα. Στο πίσω μέρος του νομίσματος, υπάρχει η συμβολική αναπαράσταση του «ΚΑΣΤΑ». Ο Δημιουργός (βλέπε Δημιουργού Ιερό - ΔΙ) κάθεται επάνω σε σφαίρα!!! και κρατά ράβδο. Στο επάνω μέρος το σύμβολο των μεγάλων θεών (Θ), ενώ στο κεφάλι του, σαν να ήταν αυτός ο φυσικός λόφος μέσα στον περίβολο, έχει την πηγή φωτός των Καβειρίων.

Μόνο αυτό το νόμισμα, λέει περισσότερα πράγματα από όλα τα εκθέματα του μουσείου μαζί. Φανταστείτε το μέγεθος της ιστορίας που θα πηγάζει από το εκθετήριο.

ΤΑ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΑ ΤΩΝ ΤΗΜΕΝΙΔΩΝ

Asterios Tsintsifos

ΤΑ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΑ ΤΩΝ ΤΗΜΕΝΙΔΩΝ

Στον απόηχο του κειμένου για το κιονόκρανο της Έδεσσας με τα χαρακτηριστικά των Τημενίδων, εμφανίστηκαν κάποια υπερασπιστικά σχόλια για την Βεργίνα. Κεντρικό επιχείρημα, ήταν ότι τέτοια κιονόκρανα με τα ίδια χαρακτηριστικά, υπήρχαν στους Φιλίππους και Αμφίπολι. Άρα κατά τους υπερασπιστές, αυτό υπήρξε μια διαδεδομένη κατάσταση και έτσι αδυνατεί το επιχείρημα του κιονόκρανου.
Πέρα του ότι οι Φίλιπποι φέρουν το όνομα του Τημενίδη Φιλίππου και η Αμφίπολι υπήρξε πόλη του ιδίου, το συγκεκριμένο κιονόκρανο υπήρχε όπου υπήρχαν Τημενίδες. Έτσι το ερώτημα γίνεται πιο επιτακτικό. Γιατί στη Βεργίνα, αν αυτές ήταν οι Αιγές, δεν υπάρχουν τέτοια κιονόκρανα ή άλλα πράγματα όπου να υπάρχουν σύμβολα των Τημενίδων;
Είναι ερώτημα που δεν δικαιούνται να απαντήσουν φίλοι, αλλά η εφορία αρχαιοτήτων της Βεργίνας. Εκεί βέβαια το έριξαν στα μαθηματικά. Χρειάζεται προσπάθεια, ένα τόσο υψηλό ΕΣΠΑ να ξοδευτεί σε μια κωμόπολη όπως η Βεργίνα.

ΕΙΚΟΝΑ: Ξέρετε πόσες φορές χωράει η Βεργίνα, μέσα σε αυτή τη Μακεδονική πόλη της Βισαλτίας; Το ότι εκεί δεν ανασκάφτηκε ούτε ένα μέτρο, αυτό δεν θα προάγει τη Βεργίνα σε γίγαντα. Ξέρετε το μέγεθος της νεκρόπολης αυτής της πόλης;

Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΣΤΗ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

Asterios Tsintsifos

22 ώρε

Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΣΤΗ ΑΜΦΙΠΟΛΙ

ΑΜΦΙΠΟΛΙ η πόλη του φωτός, του Απόλλωνα και κατά μια άποψη η πόλη του κύκλου. Η πόλη ενός άλλου κόσμου, αυτών που οι αρχαίοι ονόμαζαν ΟΥΡΑΝΙΔΕΣ. Το υπέρτατο θρησκευτικό κέντρο που κατάφερε να υποτάξει και έτσι να συνυπάρξουν αρμονικά το χθόνιο με το επουράνιο. Η πόλη του μεγίστου κύκλου, που με δέος και μόνο ψιθυριστά αναφέρονταν σε αυτόν. Η πόλη που συμβολικά, αλλά και πραγματικά, από τον πύργο φωτός στο κέντρο του κύκλου εξέπεμπε φως. Φως που αναπαρίστανε τον υπέρτατο Ήλιο θυμίζοντας έτσι την απεραντοσύνη του σύμπαντος και το θαύμα της δημιουργίας. Εκεί, όπου το υπερφυσικό φάνταζε φυσιολογικό, όπου όλα ξεκίνησαν και όταν χρειάστηκε, με ευλάβεια έθαψαν το θαύμα. Η πόλη της μεγάλης ιέρειας, που σε όλη την αυτοκρατορία προσκυνήθηκε και λατρεύτηκε όσο καμιά άλλη. Η πόλη τέλος που στάθηκε πρότυπο και προσανατόλιζε τα βλέμματα και τη σκέψη των ανθρώπων.

Στην Αμφίπολι του σήμερα, όλα τα παραπάνω φοβίζουν. Οι επίσημες αρχές μουδιασμένες, δείχνουν αμηχανία μπροστά στο μέγεθος. Μοιάζουν ανίκανες να το διαχειριστούν. Τρομάζουν και συντρίβονται μπροστά στον κύκλο, που φαίνεται να επιδρά ακόμα στους ανθρώπους. Αισθάνονται δέος, χωρίς να ξέρουν με τι πραγματικά έχουν να κάνουν.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ

Asterios Tsintsifos

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ

Όλες οι λέξεις, οδηγούν συνειρμικά κάπου. Τις περισσότερες φορές αυτό, έχει να κάνει με το περιβάλλον. Ο συνειρμός επίσης, έχει να κάνει με την αρμονία. Είτε αυτή έχει να κάνει με φυσική, είτε με ανθρώπινη παρέμβαση. Είμαι υποχρεωμένος να καταφύγω σε απλοϊκά παραδείγματα, γιατί κάποιοι εκεί στη Βεργίνα τα βλέπουν «Κινέζικα». Η λέξη αρκούδα λοιπόν, οδηγεί συνειρμικά σε άγρια δάση, ψηλά βουνά, απρόσιτες περιοχές και σε χειμερία νάρκη.

Οι Αιγές, όπου κι αν αυτές βρίσκονται, είναι το «λίκνο των Τημενιδών». Αυτό είναι αποδεκτό και στη Βεργίνα. Η λέξη «Τημενίδες», οδηγεί συνειρμικά στα σύμβολα που χαρακτηρίζουν και οδηγούν σ αυτούς. Το ποια είναι αυτά, μας τα δείχνει ένα και μόνο ένα κιονόκρανο της Έδεσσας. Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξηγήσω για τα κριάρια, τις αίγες και τους αητούς με τον δράκοντα στο ράμφος τους, που απαρτίζουν το κιονόκρανο. Θα καλέσω όμως τους υπέρμαχους των Αιγών στη Βεργίνα να εξηγήσουν κάτι το πολύ απλό: Γιατί δεν υπάρχουν ευρήματα στη Βεργίνα, αλλά ούτε και στον υποτιθέμενο τάφο του Τημενίδη Φιλίππου, συμβολισμοί των Τημενίδων; Έτσι απλά.

Το κουτόχορτο δεν οδηγεί συνειρμικά στους Έλληνες.

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

Asterios Tsintsifos

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ

Κάθισα και μέτρησα τις λέξεις. Μόνο δεκαέξι είναι, μαζί με δυο εικόνες και κανένας ποτέ δεν θα ξαναμιλήσει για τάφο του Φιλίππου στη Βεργίνα. Καταλαβαίνω ότι τα νομίσματα που αποδεικνύουν το ίδιο πράγμα, δημιουργούν πρωτόγνωρα συναισθήματα. Τώρα όμως το πεδίο είναι άλλο.

Υπάρχουν δυο αποδείξεις στα ευρήματα εντός του τάφου, που τον τοποθετούν ανάμεσα στο 305 με 280 π. Χ.. Όπως καταλαβαίνεται, για να είναι του Φιλίππου, αυτός θα έπρεπε να έμεινε άταφος καμιά 40 χρόνια. Αυτό κανένας δεν θα τολμήσει να το ισχυριστεί. Υπάρχει και μια τρίτη απόδειξη, που μας οδηγεί στον πραγματικό ένοικο του τάφου. Ελπίζω ότι κάποιος θα ανοίξει τα μάτια του καλύτερα.

Όταν το επιθυμώ εγώ και κάτω από τις καλύτερες συνθήκες, θα κάνω την αποκάλυψη. ΟΜΩΣ. Οποιοσδήποτε αρχαιολόγος έρθει σε επικοινωνία μαζί μου, θα πάρει αμέσως το αποδεικτικό υλικό.